آمروز مانند همیشه بعد از ارسال خبری انتقادی در روز گذشته منتظر تماس های روابط عمومی وزارت کار بودم که بعد از آمدن به ایسنا فهمیدم از صبح تا ظهر که نبودم چندین بار دفتر تماس گرفتند که من نبودم و البته ناگفته نمونه چون صبح تو کلاس دانشگاه بودم موبایلم را اصلا جواب نمی دادم.

خبر دیروز که متن کاملش رو در پایان حرف هام آوردم امروز رفته بود رو جلد صفحه اول سه تا از روزنامه ها و از طرفی دیگر تو بیشتر صفحات اقتصادی روزنامه ها هم کار شده بود و شاید همین موجب شد که وزارت کاری ها از این خبر خشمگین تر شوند.

بعد از تماس با مسئول مربوطه گله مندی ها شروع شد و من هم که جز حرفهای یکی از معاونان وزارت کار چیزی دیگر در خبر نیاورده بودم در پاسخگویی نیز همان چیزهایی که لازم بود رو بیان کردم ولی متاسفانه انگار حرف های من که می گفتم من دقیقا نوار رو پیاده کردم و واو به واو این خبر گفته های فلانی است هیچ نتیجه ای نداشت جز اینکه گفته شد:

آقای علیزاده عزیز بابت اینکارت باید بگم که فعلا دیگر خودت را هم بکشی از مصاحبه و گفت وگوی اختصاصی  برای تو خبری نیست...

و اینگونه بود که من و سرویس کار واشتغال ایسنا باید مدتی در تحریم گفت وگوهای معاونان و مسئولان وزارت کاری باشیم که علتش انگار فقط یک انتقاد بود که در اینجا متن کامل اون خبر انتقادی آمده است

تغییر نگاه وزارت کار از بنگاه های کوچک به بزرگ

خبرنگاران به گوش ! دارید منفور می شوید!!!

امروز برای اولین بار در کارهای خبری خود با این جمله یکی از مصاحبه شوندگانم مواجه شدم: چی کارم دارید؟ من یکی دیگه با شما خبرنگاران حرفی ندارم ...(و صدای ممتد بوق تلفن ) و پس از تماس دوباره این بار این جملات را نثارم کرد : گفتم که با شما هیچ حرفی ندارم عزیزم این قدر مزاحم نشو ( و باز صدای ممتد بوق تلفن)

تقصیر را کی داره و کی باید جوابگو باشد ؟ سوالی است که مکرر از صبح تا حالا داره تو ذهنم می چرخه ولی به یاد دارم چند روز پیشم که کنار یکی از مربیان تیم ملی یکی از ورزش های ناب کشور بودم می گفت من اصلا با خبرنگارها حال نمی کنم و اونم به این دلیل است که تا حالا چند بار برام زنگ زدند و بعد از شنیدن یک کلمه از من آن حرف را سیاسی کرده  و تیتر گنده و دروغ در مورد من می زنند.

و یا بد نیست روزی را هم به یاد بیاورم که یکی تو یکی از برنامه های وزارت کشور به من گفته بود آقای خبرنگار نمی دونم چرا ولی کلا با خبرنگارها زیاد حال نمی کنم .

به اعتقاد این قلم انگار می توان تقصیر این نفرت ها را به حساب مصاحبه شوند گان و ملت ننداخت و به حساب خبرنگارنماها ی تازه کاری گذاشت که فقط برای پول دست به هرکاری می زنند و گاهی حتی برای تهیه خبر خود از برنامه ای از مسول آن برنامه وعده یک سکه و یا چیزهای دیگر را به زور می گیرند و جز به پول به چیز دیگری نمی اندیشند و حال اینکه من و امثال من باید تا چه زمانی  به خاطر این گاف های آنها تاوان پس بدهیم معلوم نیست و به قول بروبچ     آش نخورده  و دهن سوخته تا به کی؟ و به چه قیمتی؟

دقیقا 26 مهر ماه سال گذشته اولین خبرم در سرویس صنفی ـ آموزشی روی سایت ایسنا رفته بود که هنوز خاطره آن در ذهنم تداعی می کنه ، یادش بخیر اولین نشست خبری بود که من در آن شرکت می کردم و اگر اشتباه نکنم خبر جلسه ای که یک ساعت طول کشیده بود رو من سه ساعته تحویل داده بودم و به این فکر می کنم که الان تو این یه سال چقدر تغییر و پیشرفت کردم و خیلی وقته که برای نوشتن نشست های خبری بیشتر از نیم تا یک ساعت وقت نذاشتم که این رو مدیون آقای حسن زاده که در آن زمان مسئول انجمن ایسنا بود و خانم غفاری و آقای بیگی و بقیه دوستانم در ایسنا می دانم، بدرود به ایسنا ، باشه روزی که سالگرد ... سال حضورم تو ایسنا رو جشن بگیرم.  

اینم همون اولین خبرم که رفت رو سایت ایسنا

اولین خبرم در ایسنا

جواب وزیر کار به اعتراض کارگران نسبت به اصلاح قانون کار :

با اصلاح قانون کار امنیت شغلی کارگران بیشتر می شود

در حالی که چند روز پیش ، در گفت وگویی با علی بیگی ـ دبیر خانه کارگراستان مازندران ـ او خبری مبنی بر تجمع بزرگ کارگران این استان در اعتراض به اصلاح قانون کار در 29 آبان ماه داده بود امروز که  نشست خبری با وزیر کار داشتیم و از او پرسیدم که آیا با اصلاح قانون کار ـ بند 27 ـ حقوق کارگران ضایع نمی شود؟

جواب داد: به یقین با این کار امنیت شغلی بیشتری برای کارگران نیز ایجاد خواهد شد.

امروز بالاخره پس از گذشت 5ماه تونستیم مجوز چاپ شماره اول نشریه مون رو بگیریم که بلافاصله رفت زیر چاپ تا اگر خدا بخواد فردا توزیع بشه.

از نکات جالب این موضوع این بود که دقیقا ما 3هفته بود که معطل یک امضا مدیر اموردانشجویی دانشگاه بودیم و نکته جالبتر اینکه بهترین دانشگاه علوم انسانی خاورمیانه از مرداد ماه تاکنون مسئول نشریه ندارد.

راستی این نشریه ای که در موردش صحبت می کنم اسمش پنجره هست و فردا ساعت 12 در دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی علامه طباطبایی توزیع می شود.

و مهمتر از همه برای این نشریه باید از بچه های نشریه از جمله فاطمه شیرزادی که برای مصاحبه با دکتر معتمدنژاد خیلی زحمت کشید والبته حرف و حدیث های زیاد من رو هم تحمل کرد و همچنین الناز میلانی که واقعا کاراش همیشه منظم است و سمیرا سلطانی که به شدت نسبت به نشریه عرق داره و محسن آقابابایی که بچه ها چون او مایل بود با اسم مستعارش مطلبش کار شه کلی بهش خرده گرفتن و امیر بامه که همه کاره و هیچ کاره و البته نقش قائم مقامی که تازگی مد شده را داره تشکر می کنم ، البته باید از خانم های حسنی و اسلامزاده و صیفی و اکبری و امیر دوستدار هم که بیشتر تو شماره دوم مطرح می شوند سپاسگذاری کنم که من هم این کار رو انجام می دهم.  

سرانجام 7 هزار کارگر شرکت نیشکر هفت تپه چه شد؟

همه چیز امن و امان است

دیروز برای پیگیری سرانجام 7 هزار کارگر شرکت نیشکر هفت تپه برای رئیس سازمان کار وتامین اجتماعی استان خوزستان تماس گرفتم که خیلی آرام و با تانی صحبت می کرد و حرف از این زد که ((ببخشید من رو  که نمی خواهم حرف بزنم ولی عاقلانه است که پشت تلفن با هم حرف نزنیم بالاخره ممکن است که شنودی باشه و...))

حالا این شنود منظورش کی بود من که نفهمیدم نمی دونم شاید امریکا و انگلیس نیروهای نفوذی تو تلفن های ما گذاشتن و ما خبر نداریم ، به هر حال وقتی با اصرار های من مواجه شد و گفتم که من نمی تونم تا خوزستان به خاطر یه خبر بیام گفت فقط به این جمله اکتفا می کنم که در حال حاضر همه چیز امن و امان است و آن  7  هزار کارگر پس از گرفتن حقوق های معوقه خود در آرامش کامل در حال کار کردن هستند.

این حرف ها یک چیز دیگر را نیز نشان می ده و اون هم اینه که پس بالاخره معلوم شد که تو ملت شریف ما تجمع و اعتراض و بستن جاده و ایستادن مقابل استانداری و ... نتیجه می دهد و این وسط فقط معلوم نیست چند تا از اعتراض کننده ها دستگیر و با مشکل مواجه شدند ، فقط خدا کنه خبر بی بی سی در مورد بازداشت شدن چند تا از این کارگرها درست نباشه که در غیر اینصورت من می گم اینها که می خواستند حقوق ها را بدهند پس چرا زودتر اقدام نکردند، نکنه فقط می خواستند در این ماجرا چند تا کارگر قربانی شوند؟

سرانجام توجه نکردن به حرف های مردم

کارفرمایانی که وزارت کار از خطاهای آنها چشم پوشی کرده بود وزارت کار را زیر سوال بردند

طبق وعده قبلی امشب قرار بود از مصاجبه ۱۵ ساعته خود با پیرمردی بگویم که برای اولین بار بود که یکز از خبرنگاران حوزه تونسته بود نظرش رو برای مصاحبه جلب کنه و بعد از خوندن خبرش چند کلمه ناگفته را خواهم گفت:

***

/بررسي وضعيت كانون‌هاي عالي كارفرمايي در ايران/
احمدخانلو در گفت‌وگو با ايسنا:
به دنبال پذيرش کانون عالي كارفرمايان ايران در سازمان IOE هستيم

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: كار و اشتغال

« پس از برگزاري انتخابات دوره دوم كانون عالي انجمن‌هاي صنفي كارفرمايي بر خلاف مقررات و انجام تخلفاتي در آن انتخابات از طرف بسياري از انجمن‌ها شکايت‌هايي در اين مورد به مقامات ذي‌ربط شده بود ولي توجهي به شکايت‌ها نشد و هيات مديره دوره دوم كار خود را آغاز كرد و بعد از اتمام دوره سه ساله و شش ماهه آنها چون عطارديان ـ دبيركل اين كانون ـ عضو هيات مديره هيچ انجمن صنفي نبود تا طبق اساسنامه در انتخابات جديد حضور يابد بنابراين درخواست شش ماه تمديد براي ادامه كار هيات مديره را داد که اين درخواست نيز برخلاف مقررات و مفاد اساسنامه کانون عالي بود.»

اين گفته‌هاي ابوالفضل احمدخانلو ـ رييس هيات مديره کانون عالي كارفرمايان ايران (جديد) ـ است كه در گفت‌وگو با خبرنگار كار و اشتغال خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) عنوان كرده است.

وي با بررسي آخرين وضعيت تشكل‌هاي كارفرمايي در ايران در مورد چگونگي تشكيل کانون عالي انجمن هاي صنفي کارفرمايي ايران گفت: در سال 1374 براي تشکيل کانون عالي انجمن‌هاي صنفي کارفرمايي ايران چندين انجمن، هيات موسس را به رياست من تشکيل دادند که اين هيات موسس در مدت چهار سال فعاليت مقدمات تشکيل کانون عالي را فراهم كرد و سرانجام در 13 مهرماه سال 78 کانون عالي انجمن‌هاي صنفي کارفرمايي ايران در وزارت کار و امور اجتماعي که مسوول نظارت بر انتخابات است به ثبت رسيد.

وي با اشاره به فعاليت هاي هيات مديره اين كانون در دوره سه ساله خود افزود: يکي از اقدامات موثر هيات مديره پذير فته شدن کانون عالي در سازمان بين المللي کارفرمايي (IOE) بود.

احمدخانلو در مورد دوره دوم كانون اظهار كرد: در انتخابات دوره دوم در سال 82 که من در مجمع عمومي فوق العاده آن بنا به دلايلي شرکت نداشتم حدود 190 انجمن حضور داشتند که از 190 راي بيش از 50 درصد راي ها متعلق به انجمن شرکت‌هاي حمل و نقل و پمپ بنزين بود و با وجود حضور نداشتن من در آن انتخابات ولي به عنوان نفر اول عضو علي البدل هيات مديره انتخاب شدم.

وي ادامه داد: انتخابات دوره دوم چون بر خلاف مقررات بود و تخلفاتي در آن صورت گرفته بود از طرف بسياري از انجمن ها شکايت‌هايي به مقامات ذ‌ي‌ربط شد ولي توجهي به شکايت ها نشد و به اين ترتيب هيات مديره دوره دوم كار خود را آغاز كرد.

رييس هيات مديره کانون عالي كارفرمايان ايران (جديد) با بيان اينكه پس از اتمام دوره سه ساله هيات مديره دوره دوم آنها حتي از شش ماه فرصت داده شده در اساسنامه نيز استفاده کردند اذعان كرد: پس از آن با دعوت مجمع عمومي از آنجايي که عطارديان عضو هيات مديره هيچ انجمن صنفي نبود و از طرفي برابر اساسنامه بايد عضو هيات مديره انجمني باشد تا از طرف انجمن مزبور به مجمع عمومي معرفي شود بنابراين او براي اينکه بتواند در انتخابات حضور يابد از مجمع عمومي که عده قليلي شرکت داشتند درخواست شش ماه تمديد كرد که اين درخواست نيز برخلاف مقررات و مفاد اساسنامه کانون عالي بوده و به همين جهت انتخابات را وزارت كار منحل اعلام كرد.

وي در ادامه در مورد تشکيل کانون عالي کارفرمايان ايران (جديد) تصرح كرد: چون کانون عالي قبلي منحل شده بود و برابر قانون فقط يک کانون عالي در کشور مي تواند وجود داشته باشد بنابراين مجدد ما اقدام به تشکيل هيات موسسي كرديم و انتخابات مربوطه را در 29 آذر سال 85 برابر مقررات و قوانين برگزار کرديم که بيش از 80 درصد از انجمن‌هاي تشکيل شده قانوني (بالغ بر 900 تشکل صنفي) در مجمع عمومي شرکت و مبادرت به دادن راي کرده و به اين ترتيب کانون عالي کارفرمايان ايران تشکيل شد.

به گفته احمدخانلو اين كانون با شماره 134939 در نهم دي سال 85 در وزارت کار و امور اجتماعي به ثبت رسيده است.

وي در ادامه بيان كرد: از آنجايي كه در گذشته کانون عالي انجمن‌هاي صنفي کارفرمايي ايران در دوره اول و با تلاش هاي من به عضويت سازمان بين المللي كارفرمايي (IOE) پذيرفته شده بود بنابراين هم اكنون نيز به دنبال پذيرش کانون عالي كارفرمايان ايران در اين سازمان هستيم.

رييس هيات مديره کانون عالي كارفرمايان ايران (جديد) در پايان گفت: يکي از اهداف مهم کانون عالي کارفرمايان ايران در داخل کشور همکاري و همياري همه جانبه با مسوولان است تا بتواند امنيت سرمايه گذاري و امنيت شغلي کارفرمايان را تامين و ضمن ايجاد اشتغال بيشتر در کشور از فرار سرمايه ها از کشور نيز جلوگيري كند.

انتهاي پيام

***

از جمله حرفهای ناگفته این خبر این بود که احمد خانلو در حرفاش اشار ه به شروع دوره دوم کانون کارفرمایان در حالی کرد که بعد از آن انتخابات بسیاری از انجمن های کارفرمایی از آن انتخابات به دلیل انحصاری بودن شکایت کرده بودند و وزارت کار بدون در نظر گرفتن این موضوعات به آن کانون مجوز فعالیت داده بود و  حالا که زمان آنها به پایان رسیده است نیز به همین راحتی بی خیال نمی شوند و حال وزارت کار را اساسا در سازمان جهانی کار گرفتند و انگار این وزارت مستحق این ضرب المثل است که می گوید از ماست که برماست.